2011/Apr/06

ระหว่างเราฉันนั้นรู้ มันคงเป็นไปไม่ได้
ระหว่างเราฉันนั้นรู้ ระหว่างเรา ฉันเข้าใจ

โลกความจริงมันรุนแรง เกินกว่าใครจะรับไหว
ฉันนั้นรู้ ฉันนั้นรู้ ว่าตัวฉัน....ต้องห้ามใจ

ไม่ได้ทิ้ง เธอให้ยืน
อยู่บนทางอันแสนไกล แต่ฉันยังคงเก็บเธอเอาไว้.....

อยู่ในจินตนาการ  อยู่ในฝันฉันข้างใน
โลกความจริงเป็นเช่นไร ฉันไม่รู้ไม่สนใจ
อยู่ในจินตนาการ อยู่ในฝันฉันเรื่อยไป
จะเก็บเรื่องราวของเราเอาไว้... ในจินตนาการ

จะทรมานซักเท่าไร แต่เราก็คงต้องฝืนทน
เพราะมันเป็นเรื่องของเหตุผล ที่ต่างคนต้องเข้าใจ
ไม่ว่าเราจะดึงดัน จะดื้อรั้นสักเพียงไหน
เราก็คงจะต้องยอมให้มันต้องเป็นไป
ไม่ได้ทิ้ง เธอให้ยืน
อยู่บนทางอันแสนไกล แต่ฉันยังคงเก็บเธอเอาไว้

อยู่ในจินตนาการ  อยู่ในฝันฉันข้างใน
โลกความจริงเป็นเช่นไร ฉันไม่รู้ไม่สนใจ
อยู่ในจิตนาการ อยู่ในฝันฉันเรื่อยไป
จะเก็บเรื่องราวของเราเอาไว้... ในจินตนาการ
http://www.youtube.com/watch?v=shXd8QxyQCk 


2010/Aug/19

อีกหนึ่งวันที่พี่รู้สึกหัวใจสลาย ที่เราต้องบอกเลิกกัน

ไม่มีอะไรจะพูด ไม่มีอะไรจะบอก รู้แต่มันเอ่อล้น

ขอให้น้ำผึ้งโชคดีนะ ที่รักจะอยู่ในใจพี่เสมอ

goodbye................

2010/Mar/14

ถึง บล็อก ที่รัก 

            ห่างหายเทอไปหลายเดือน กลับมาครั้งนี้มีน้ำตามาฝาก และมีเรื่องเศร้ามาเล่าให้ฟัง (เหมือนเดิม)

กับเทอคนนี้ ก้อเริ่มต้นเหมือนเดิม ที่ไม่เคยตั้งใจ ไม่คิดจะคบหา
เทอไม่ใช่คนหวาน เทอไม่ใช่คนสวย เทอไม่ใช่คนที่เราคาดหวัง
แต่การที่เราได้เจอกัน ทุกวัน ทำให้เราได้เริ่มเรียนรู้ และรู้สึกผูกพัน กันขึ้นทุกวัน

มารู้ตัวอีกที เราก็รู้สึกหลงรักเทอ...จนหมดใจ

บล็อกจ๋า รู้มั้ยว่าวันนี้เราร้องไห้ ร้องเพราะคนที่เราแคร์ เค้าไม่เหลียวแลเราเลยสักนิด

เสียใจ น้อยใจ ความดีไม่ช่วยอะรัยเลย

วันนี้ จบแล้ว ไม่รู้ว่าต้องทำใจอีกนานแค่ไหน

มีรักแล้วมันเจ็บ รู้ว่าคงต้องเจ็บอีกหลายครั้ง แต่ก้อคงต้องเดินทางตามหากันต่อไป

เศร้าโว้ยยยยย

2009/Sep/17

ถ้าบอกแต่แรก พี่คงไม่ไปยุ่งกะแพท แต่มาบอกอะไรตอนนี้
หลอกให้พี่รัก แล้วมารู้ว่าแพทมีคนใหม่
บอกให้พี่ทำใจและเสียสละ .....

เสียสละอะไร...เพื่อใครหรอ???

พี่พยายามทำใจ อยากอยู่ให้ได้ อยากประคับประคองความรักเราให้นานกว่านี้
แต่แล้วมันก้อไปไม่ได้ พี่ยอมรับไม่ได้ ให้แพทมีใครอีกคนพร้อมกับมีพี่

รักนี้มีได้แค่สองคน พี่ขอเป็นคนจากไปแล้วกัน
แพทอาจจะมองว่าพี่ใจร้าย เฉยชา ไม่ห่วงใย
แต่รู้มั้ย ว่าพี่เสียใจขนาดไหน เจ็บปวดอย่างไร
อยู่ก้อเจ็บ จากก้อเสียใจ แต่ขอจากไปตอนนี้ดีกว่า

เพราะรู้ว่ายังไง แพทก้อคงเลือกเค้า
ดูเหมือนพี่เป็นคนทิ้งแพทเนอะ ใครล่ะจะรู้ความจริงที่มันโหดร้าย

แฟนกรูมีชู้ แร้วกรูต้องเป็นแฟนน้อย.....รับไม่ได้.......เสียใจ

2009/Aug/08

เหมือนหัวใจ ไม่เหลื่อใจ พูดคำเดียวคือเธอ...จะไปเท่านั้น
เหมือนง่ายดาย เหมือนหัวใจ ไม่เคยใช้คำว่ารัก..ด้วยกัน

ฉันทำผิดที่ใด ได้แต่ถามตัวเองอย่างนั้น
ไม่เคยจะไม่รักเธอ..สักวัน
แต่กำลังจะต้องร้องไห้

อย่าทิ้งกันไปได้ไหม
เธอรู้ฉันอยู่ไม่ไหว
โลกคงแตกสลาย นาทีที่ไม่เหลือเธอ
คนที่รักที่สุด คนที่รักเสมอ
หมดชีวิตที่เห็นเมื่อใดก้อเป็นของเธอ
อย่าไปจากตรงนี้ อย่าไปจากคนนี้ ฉันกลัว ฉันกลัว พรุ่งนี้
จะไม่มีแรงหายใจ

เพราะหัวใจ ไม่เหลือใคร เพราะฉันมีเพียงเธอคนเดียว เท่านั้น
ขอร้องเธอ ขอหวงเธอ
สงสารฉันเถอะ อย่าไปจากฉัน

ฉันทำผิดที่ใด ได้แต่ถามตัวเองอย่างนั้น
ไม่เคยจะไม่รักเธอสักวัน
แต่กำลังจะต้องร้องไห้

อย่าทิ้งกันไปได้ไหม
เธอรู้ฉันอยู่ไม่ไหว
โลกคงแตกสลายนาทีที่ไม่เหลือเธอ
คนที่รักที่สุด คนที่รักเสมอ
หมดชีวิตที่เห็นเมื่อใดก้อเป็นของเธอ
อย่าไปจากตรงนี้ อย่าไปจากคนนี้ ฉันกลัว ฉันกลัว พรุ่งนี้…..

อย่าทิ้งกันไปได้ไหม
เธอรู้ฉันอยู่ไม่ไหว
โลกคงแตกสลายนาทีที่ไม่เหลือเธอ
คนที่รักที่สุด คนที่รักเสมอ
หมดชีวิตที่เห็นเมื่อใดก้อเป็นของเธอ
อย่าไปจากตรงนี้ อย่าไปจากคนนี้ ฉันกลัว ฉันกลัว พรุ่งนี้
จะไม่มีแรงหายใจ
อย่าทิ้งฉันไปได้ไหม......

2009/Jul/29

หลังจากที่เจ็บปางตาย กว่าจะเยียวยาและรักษาตัวรอดมาได้ 2 ปี
คิดว่ากรูนี่เจ๋งพอ เข้มและแข็งที่จะพร้อมมีรักอีกครา
ครั้งนี้ตั้งใจไว้ว่า จะยั้งไว้บ้าง ไม่ใส่สุดตัว เพราะเวลาเกิดไรขึ้นจะได้ไหวตัวทัน

เฮ้อ... ทั้งๆที่เตรียมตัวตั้งสติไว้แล้ว แต่ก้อไม่วาย
ความรัก...เวลามันจะมา ช่างรวดเร็ว และรุนแรง
มาแบบไม่ตั้งตัว มันเป็นอะไรที่ถาโถมมาสุดๆ
เทอถูกใจ...โดนใจเราโคตรๆ

แล้วทำไมเพิ่งมาบอกอะไรกันตอนเนี่ย!!!
หลอกให้รัก แล้วเพิ่งมาบอกว่า...มีแฟนแล้ว

เฮ้ย...แบบนี้คนแถวบ้าน เค้าเรียกว่า ไม่แฟร์อ่ะ...
รู้แล้วอึ้ง...คิดเสียว่ายังไง ก้อต้องตัดใจ
ในชีวิตจิงมันไม่มีเบอร์หนึ่งถึงสองคนหรอก

เฮ้อ...ทำเป็นเจ๋ง เก่งได้แค่วันเดียว แค่เทอ sms มามันก้อแค่จะคุกเข่าให้เรากลับไปเป็นเหมือนเดิม
แถมกล่อมเราสะอยู่หมัด นี่แหล่ะหนา อำนาจแห่งความลุ่มหลง

รู้ทั้งรู้แต่มันหักห้ามใจไม่ได้ วันนี้ชั้นซึ้งและเข้าใจแล้วล่ะ หัวอกคนยอมเป็นชู้กันมันเป็นแบบนี้นี่เอง
ทรมานเนอะ....

แต่เราขอเลือกเป็นฝ่ายจากไปเงียบๆ(แบบไม่รู้ตัว)ดีกว่า เพราะถ้าเขินครึกโครม เค้าแค่โทรมาเราก้อคงจะละลายเหมือนเดิม ขอ fade โดยสงบ แอบเสียใจตอนนี้คนเดียวดีกว่า ขืนปล่อยไว้ งานนี้มันก้อมีแต่เสียใจ กับเสียใจ

และชั้นก้อคงจะรับอะไรไม่ไหวอีกเหมือนเดิม
ทั้งๆคิดว่าตัวเองแม่มเจ๋งแล้วนะเนี่ย

แกมันก้อยังอ่อนหัด เหมือนเดิมแหละ ไอ้โย T_T

แล้วชั้นต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนถึงจะลืมเทอได้นะ....แพท

2009/Jun/19

เป็นอีกหนึ่งครั้งที่ ชั้นต้องหาคนมาทำงานในตำแหน่งที่ขาด คือ ครีเอทีฟ....

ถึงแม้ว่าชั้นจะตั้งใจที่จะเป็นกลาง แต่ก้ออดไม่ได้ที่มักจะหารุ่นน้องที่เคยจบสถาบันเดียวกันมาทำงาน

ดังนั้น จึงให้น้องคณะติดต่อ น้องตามสเปคที่บอก และในที่สุด ก็ได้มาคนนึง เป็นชายหนุ่ม ที่ตรงตามสเปคคือ ต้องสร้างสรรค์ รู้เรื่อง Marketing ขณะเดียวกันต้องอึด พร้อมใช้สมอง พร้อมแรงงาน

นัดสัมภาษณ์ครั้งแรก  เพื่อให้ดูกันเอง เราตกลงนัดสัมภาษณ์น้องวันหยุดที่ห้างหรู ใกล้บ้านน้อง ซึ่งไม่ไกลจากบ้านเราเท่าไหร่ นัดไว้บ่ายสอง ซึ่งเราตั้งใจว่าจะไปให้ช้ากว่าน้อง (เพราะเราต้องการทดสอบความตรงต่อเวลาและความอดทนของน้อง)
และแน่นอน เมื่อถึงวันนัด....เวลาบ่ายสอง
เราโทรไปถามน้องว่า "มาถึงยัง....เด๋วพี่อาจไปสายหน่อยน้า อาจจะ late สักครึ่งชั่วโมง"
น้องตอบมาว่า "พี่มาถึงแล้วหรอครับ ผมกำลังจะออกจากบ้าน"
                      "อืม อืม ไม่ต้องรีบ เพราะอีกครึ่งชั่วโมงกว่าจะมาถึง"

หลังจากนั้น เราเจอน้อง First แรกที่เห็น  รัยฟ่ะเนี่ย เป็นครีเอทีฟไร แต่งตัวโทรมโคตรๆ (ไม่ First Impression เอาสะเลย) แล้วที่สำคัญมันไม่เหมือนเด็กธรรมศาสตร์เลยว่ะ  แต่ เอาว่ะ เค้าแนะนำกันมาแล้ว คงไม่ผิดหรอก เราอาจจะมองแค่เปลือกนอกก้อได้  
จากนั้นเราก้อลองพูดคุยกับน้อง ก้อดูเป็นคนสบายๆดี แต่ในใจก้อแอบคิดว่ามันจะสบายไปมั้ย เพราะว่ามันไม่เตรียมอะไรมาให้ดูเลย พอถามมัน มันบอกว่า นึกว่าพี่...ส่งให้พี่ดูแล้ว  อืมเป็นอย่างนี้สะงั้น.....
แต่เอาเหอะ คิดว่าน้องคงยังอ่อนประสบการณ์การเจอคน แต่เท่าที่พูดคุยเรื่องไอเดีย ก็ถือว่าใช้ได้ ใฝ่ขยัน และรอบรู้  เมื่อเห็นว่าแนวคิดน่าจะไปกันได้ เราเลยตัดสินจะบรีฟงานให้ไปทดลองทำ ระหว่าง บรีฟ..มันฟังเฉย จนเราต้องทักว่าไม่คิดจะจดอะไรบ้างหรอ มันบอก อืมๆนึกว่าพี่จะมีบรีฟให้ เราเลยถือโอกาสสั่งสอน ในหมวกของรุ่นพี่คณะ ว่า ถึงเค้าจะมีให้ ไงก้อต้องจด....จำไว้ด้วยนะน้อง (เพราะมันเป็น Body Language สื่อว่าคุณตั้งใจและใส่ใจฟัง)

ในที่สุด หลังจากบรีฟเสร็จ เราถามว่า เราจะส่งงานให้พี่ได้เมื่อไหร่  น้องตอบมาว่า พี่อยากได้เมื่อไหร่ล่ะครับ เราตอบว่าแล้วแต่ (จริงๆเราต้องการทดสอบความ Active ในการทำงาน) น้องบอกว่าขอ 3-6 วัน  เราได้แต่ยิ้มแล้วบอกไปว่า นานขนาดนั้นจะไปทันกินอะไร พอดีที่นัดกันวันเสาร์ ดังนั้นเราจึงขอน้องส่งงานให้เราก่อนวันจันทร์ และจะนัดสัมภาษณ์ฝ่ายบุคคลอีกครั้งเช้าวันอังคาร ส่วนกี่โมงพี่จะโทรไปแจ้งวันจันทร์อีกที

วันจันทร์  เราโทรไปหาน้อง ถามว่า งานเสร็จรึยัง ส่งให้พี่ดูก่อน จะได้ช่วยดูเรื่องเงินเดือน น้องบอกว่า เสร็จแล้ว แต่ยังขาดภาพประกอบ อาจจะได้เช้าวันอังคาร เราเลยถามไปว่า แล้วจะพรีเซนต์ยังไง ส่งมาก่อนเผื่อพี่จะได้ช่วย Print (เพราะไม่อยากให้น้องเปลืองตัง) มันบอกว่า ผมมีโน๊ตบุ๊คครับ (ในใจคิดว่า อืม แล้ววันที่มึงสัมภาษณ์งานกะเราวันเสาร์ ทำไมไม่เอา notebook มาเปิด portfolio ให้ดูน้าาา) เราเลยตอบไปว่า งั้นก้อเจอกัน 9 โมงครึ่งที่ออฟฟิศพี่ล่ะกัน นัดฝ่ายบุคคลให้แล้ว หลังจากนั้นมาพรีเซนต์งานพี่ต่อเลย จะได้ตัดสินใจ น้องตอบตกลง ได้เลยครับพี่

พอถึงเช้าวันอังคาร 9 โมงครึ่ง ไม่เห็นเงาหัว มันเลย.....จน 10 โมง มันก้อยังไม่มา เราโทรไปตาม ถามว่าอยู่ไหนแล้ว มันบอกกำลังจะออกจากบ้านแล้ว..........กรรม ชัดๆ เราตัดสินใจ และพูดไปว่า นี่มันเลทมากเลยนะ แล้วกว่าจะมาถึงคงอีกชั่วโมง เอางี้ พี่ว่าไม่ต้องมาแล้วล่ะ.....น้องได้แต่ทำเสียงเศร้าๆ แล้วบอกว่า ครับ...

เราโทรไปแจ้งฝ่ายบุคคล ว่าน้องไม่มาแล้วนะ มันมาไม่ทัน ฝ่ายบุคคล บอกไม่เป็นไร เค้ารอได้ แต่เราบอกว่า แต่เราไม่รอแล้วล่ะ สักพักน้องคนที่แนะนำมา m มาบอก ว่าน้องเค้าขอโทด และจะส่งให้งานให้พี่ทาง mail

หลังจากเราดูเมล์ ขอบอกว่า งานน้องดีมาก ถึงยังไม่สมบูรณ์มาก แต่ว่าตอบโจทย์ครบทั้งงานสร้างสรรค์และการตลาด เหมาะมากที่จบธรรมศาสตร์ (เริ่มภูมิใจในความเป็นรุ่นน้อง)
เสียดายแทนน้อง งานดีๆแต่ต้องมาตกม้าตาย เพราะความไร้วินัย และไม่ตรงต่อเวลา

ปัจจุบัน เราก้อกำลัง find out a new creative position for my office อยู่ คงเข็ดที่จะเอารุ่นน้องมาสัมภาษณ์อีกนานเลย

2009/May/11

หลายปีที่ผ่านมา ทุกๆพฤษภา มักจะมีเรื่องไม่ดีกะเราเสมอ
ปีนี้ก้อเหมือนกัน ทั้งๆที่เตรียมตัว เตรียมใจ เตรียมพร้อม
จะขอถอนอาถรรพ์ พฤษภาปีนี้ ต้องไม่เป็นเหมือนทุกปี

แต่แล้ว มันก้อมาจนได้ ..
และที่แย่สุดๆ  เรารู้สึกว่าเราไม่มีสมาธิเลย
ใจมันลอยๆ จิตฟุ้งซ่าน ไม่เป็นสุข
แถมนอนไม่หลับต่างหาก

รู้สึกแย่จัง งานแม่มยิ่งเยอะๆอยู่ ดันมาไม่มีสมาธิตอนนี้
อยากให้ความรู้สึก อาการแบบนี้ผ่านพ้นไปเร็วๆจัง
และหวังว่าเราจะได้กลับมาเหมือนเดิมนะ

คิดถึงน้องบิว เหมือนเดิมนะ

2009/Feb/28

เดินทางมานาน ผ่านขาจร(ที่ตั้งใจว่าจะจิงจัง)มาก้อเยอะ
วันนี้ ชั้นก้อยังคงเดินทาง เพื่อหาตัวจิง
จะมีมั้ย ใครสักคน จากบนฟ้า
อยากหาตัวจิง(ให้เจอ)สักที
จะใช่เทอมั้ยนะ.............บอกชั้นที

2009/Feb/04

เจ็บปวดที่ชั้นเองพูดได้.....แค่ในใจ

ก้อรู้ว่าพูดออกไป ความรักคงไม่ย้อน กลับมา

 

ถึงวันนี้เราไม่ได้รักกันแล้ว แต่ว่าเรา....ไม่ลืม



Yokeeplaygal
View full profile